مىكند . قوله : عمّا يقبلها : كلمه « عمّا » جارّ و مجرور ، متعلّق است به « سم » و ضمير مفعولى در « يقبلها » به نون مؤكّده راجع است . متن : « 14 » و الامر ان لم يك للنّون محلّ * فيه هو اسم نحوصه و حيّهل تجزيه و تركيب الامر : مبتداء و جمله ان لم يك للنّون الخ خبرش مىباشد . ان : شرطيّه . لم يك : فعل شرط . للنّون : جارّ و مجرور ، متعلّق به « لم يك » و خبر براى آن مىباشد . محلّ : اسم است براى « لم يك » . فيه : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « محلّ » . هو : مبتداء و خبرش « اسم » بوده و اينجمله مبتداء و خبر جواب براى شرط مىباشد . نحو : مبتداء و خبرش « صه » و « حيّهل » مىباشد . ترجمه : كلمه‌اى كه معناى امر را مىفهماند اگر براى نون تأكيد در آن محلّى نباشد پس آن اسم بوده همچون دو كلمه « صه » و « حيّهل » . شرح عربى : و الامر ، اى مفهم الامر بمعنى طلب ايجاد الشّيئ ان لم يك للنّون المؤكّدة محلّ فيه ، فليس بفعل بل هو اسم الفعل نحو صه بمعنى اسكت و حيّهل ، مركّب من كلمتين بمعنى اقبل . و قابل النّون ان لم يفهم الامر فهو فعل مضارع .